Wednesday, August 24, 2011

ကင္းေျခမ်ားတစ္ေကာင္ႏွင့္ နကၡတ္စံုတဲ့ေကာင္းကင္


ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးတယ္........
                         ကင္းေျခမ်ားတစ္ေကာင္န႔ဲ ဖားတစ္ေကာင္ လမ္းမွာေတြ႔ၾကေတာ႔ "ဒီေလာက္ ေျခေထာက္ေတြအမ်ားႀကီးနဲ႔ တစ္ေခ်ာင္း ကုိတစ္ေခ်ာင္း မနင္းမိေအာင္ဘယ္လိုေလွ်ာက္လဲ" လို႔ 
ဖားက ေမးတယ္တဲ့.....       ကင္းေျခမ်ားလည္း သူဘယ္လိုေလွ်ာက္ပါလိမ္႔ ဆိုၿပီး သူ႔ဘာသာသူ ငံုၾကည့္ရင္း... ဆက္ေလွ်ာက္သြားတယ္။ ဟုတ္ပါရဲ႕ သူ႕ေျခေထာက္ေတြ တစ္ခုကိုတစ္ခု မနင္းမိၾကဘူး။  ဒါေပမယ္႔ ဘယ္လို သူ ေလွ်ာက္ေနတာပါလိမ့္လို႔ သူကိုယ္တိုင္လည္း ရွင္းမျပႏိုင္ခဲ့ဘူး။                          ဒီလိုနဲ႔ ေခါင္းႀကီးငံု႔ၿပီး စဥ္းစားရင္း စဥ္းစားရင္းနဲ႔ ေလွ်ာက္လာလိုက္တာ.. ေနာက္ဆံုးမွာ တြင္းနက္တစ္ခုထဲကုိ ျပဳတ္က် သြားပါေလေရာ. . . . . တဲ႔။
ကင္းေျခမ်ားႀကီးခမ်ာ........ကုိယ္တုိင္ မသိရွာေလေတာ့.......
                 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

                         ဒီအေၾကာင္းေလးေၾကာင့္......... ကင္းေျခမ်ားေတြေရာ၊    ပုိးနသန္ေကာင္ေတြေရာ............ၾကည့္မိတယ္၊ အံ့ၾသၿပီးေတာ့ေလ၊ သူတုိ႔ သြားေနတာ ေျခေထာက္ေလးေတြ အစုလုိက္ လွဳပ္သြားတယ္.....  ေနာက္ေတာ့..... ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ မိေတာ့  အားလံုး တစ္စု တစ္ေ၀းတည္း သြားေနၾကတာေလ..... တူညီစြာလွမ္းေနရင္း.......တူညီစြာရပ္တန္႔ေနၾကတယ္..... တစ္ေခ်ာင္းရဲ့ ေနရာကုိ တစ္ေခ်ာင္းက ၀င္မယူဘူး၊ သူ႔ေနရာနဲ႔သူပါပဲ.........ေနာက္ၿပီး တစ္ေခ်ာင္းက ေရွ႔ကုိ တစ္ေခ်ာင္းကေဘးကုိ.... တစ္ေခ်ာင္းက အေနာက္ကုိ အဲဒီလုိ မလုပ္ၾကပါဘူး။
                        သူတုိ႔က ကင္းေျခမ်ားႀကီးအတြက္ သြားေနၾကတာေလ....  မိခင္ ခႏၶာကုိယ္ႀကီးအတြက္ သြားေနၾကတာကုိး....... လုိရာ ခရီးကုိ ေရာက္ႏုိင္ေအာင္ေပါ့...... ကင္းေျခမ်ားႀကီးလုိရာ ေရာက္ရင္....သူတုိ႔လဲ လုိရာေရာက္တာပါပဲ... သူတုိ႔က ခဲြထြက္လုိ႔မွ မရတာေနာ္ ဒီလုိသြားေနရလုိ႔လဲ ပင္ပန္းလုိက္တာလုိ႔...ဘယ္ေတာ့မွ ေျခေထာက္ေတြက မၿငီးမျငဴၾကပါဘူး၊ ေနာက္ၿပီး က်ဳပ္တုိ႔ကေတာ့ သြားခ်င္ရာကုိ မေရာက္ ေရာက္ေအာင္ပုိ႔ေပးရတယ္.....  နားတုိ႔၊ မ်က္စိတုိ႔က်ေတာ့   ဘာမွ မလုပ္ဖူးလုိ႔..... သူတုိ႔ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ မေက်နပ္တာလဲ မရွိခဲ့ဘူး။၊ 
                          ေနာက္တစ္ခုလဲ စဥ္းစားမိေသးတယ္...... ကင္းေျခမ်ားႀကီးကလဲ ေျခေခ်ာင္းေတြက ပင္ပန္းတယ္ တစ္ေနကုန္ သြားေနရတာ သက္သာတဲ့ ေနရာမွာ နား၊ မ်က္လံုးကေတာ့..ေညာင္းတယ္၊ ေအးေဆးအိပ္.... နားကေတာ့ အလုပ္ပါးတယ္ ေစာေစာထ လုိ႔........ဘယ္ေတာ့မွ ခဲြျခားျခင္းလဲ မရွိခဲ့ဘူး၊ သူ႔ရဲ့ အဂၤါ အစိတ္အပုိင္းေတြကုိ ...... ညီမွ်တဲ့ ဆက္ဆံျခင္းေတြနဲ႔ ပုိင္ႏုိင္တဲ့ တာ၀န္ေတြ ကုိသာ အျပည့္အ၀ထမ္းေဆာင္ ေစခဲ့တယ္။
                           ကင္းေျခမ်ားႀကီးမွာ အဆိပ္ရဲ့ ဆူးေတြလဲ ရွိတယ္၊ ဒါကလဲ သူ႔ကုိယ္သူ ကာကြယ္ဖုိ႔ေလ...... ဒီအဆိပ္ေၾကာင့္လဲ ကင္းေျခမ်ားကုိ အရက္နဲ႔ စိမ္ေသာက္ရင္.... အားရွိတယ္၊ ဒူလာေရာဂါေပ်ာက္တယ္ဆုိတဲ့..... အယူအဆေတြကလဲ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့တာပါပဲ။
                          xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

                           ကင္းေျခမ်ားႀကီးတစ္ေကာင္ရဲ့ အေၾကာင္းကုိ စဥ္းစားမိလုိက္တာ....... ကင္းေျခမ်ားႀကီးက သိပ္ၿပီးႀကီးက်ယ္သြား တယ္၊ မိသားစုႀကီးတစ္ခုနဲ႔ တူသြားတယ္၊ နားေတြ၊ မ်က္စိေတြ....... ေျခေခ်ာင္းေတြကေတာ့ ဒီမိသားစုထဲက မိသားစု၀င္ေတြေပါ့....
                           ဆက္ၿပီး စဥ္းစားၾကည့္လုိက္ေတာ့လဲ..... မိသားစု၀င္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား ကင္းေျခမ်ားလုိ သြားရင္ ရႏုိင္ တယ္ လုိ႔..... အေတြးေတြျဖစ္ေပၚလာခဲ့တယ္။ ဒီမိသားစုေတြနဲ႔ အျပင္က အႏၱရာယ္ေပးမဲ့  ရန္သူေတြကုိ အဆိပ္နဲ႔ တုိက္ခုိက္ႏုိင္မယ္၊ ဒီလုိပါပဲ...........ဒီ အဆိပ္ရဲ့ အာနိသင္ေၾကာင့္ အရက္နဲ႔ စိမ္ေသာက္မဲ့ သူေတြကုိေတာ့..... သတိေလးနဲ႔ ေရွာင္ရမယ္လုိ႔.....
                           ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ လဲ ကင္းေျခမ်ားလုိဘဲ ေျခေခ်ာင္းေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနတယ္ေနာ္...... တုိင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုႀကီး (၈)ခုနဲ႔ လူမ်ဳိးစုေလးေတြက (၁၃၅)မ်ိဳးေတာင္ေလ....

                           ေကာင္းကင္ႀကီးက လွတယ္ ၾကယ္ေတြ စံုလုိ႔ေပါ့..........မေရမတြက္ႏုိင္ေအာင္ပါပဲ.....အားလံုးပုိလွသြားေအာင္ လမင္းႀကီးေတာ့ လုိတယ္ေနာ္....... ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ၾကည့္ပါဦး.....အခု ဒီေကာင္းကင္ႀကီးမွာ နကၡတ္ေတြ စံုေနၿပီ...ေနာ္။

                         xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

No comments:

Post a Comment