အိမ္ေဘးက ၿခံစည္းရုိးအေဟာင္းေလးရယ္၊ မန္က်ည္းပင္အုိႀကီးရယ္ကုိ ၾကည့္ၿပီး ပံုတူ ပန္းခ်ီဆဲြေနမိတယ္၊ ခဲပန္းခ်ီေလ။ လွတယ္ထင္လုိ႔.. ဒီျမင္ကြင္းကုိ ၀ါသနာအရ ဆဲြၾကည့္ေနတာပါ..... ေကာက္ေၾကာင္းေလးေတြ အရင္ဆဲြၾကည့္မယ္၊ ၿပီးရင္...ရွိတ္ေလးေတြ ဆဲြမယ္၊
ဒီထက္ပုိအဆင္ေျပရင္ေတာ့ အကိုင္း၊ အခက္၊ အရြက္ေလးေတြေပါ့..... အလင္းနဲ႔ အေမွာင္ထည့္ဖုိ႔ ကေတာ့ ခဲမ်ားမ်ား ဖုိ႔လုိက္ရံုပဲ၊ ခက္ေနတာက အရြက္ေလးေတြၾကားထဲက အလင္းေရာင္ကုိ ဘယ္လုိ ထည့္ရမလဲ မသိတာ..... အၾကမ္း ဆဲြၾကည့္ေနတာလဲ မ်ားလွၿပီ အဆင္မေျပဘူး၊ စာရြက္ေတြလဲ လံုးေျခထားလုိ႔ အလံုးလုိက္ေလးေတြ မ်ားလွေပါ့.....
သဇင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ေနၾကတာကုိ ေမေမ သိထားတယ္၊ သိပ္သေဘာမက်ဘူးဆုိတာ ေမေမ့အၾကည့္ေတြ ကတဆင့္ သိခြင့္ရထားတယ္၊ ဘာမွေတာ့ မေျပာပါဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ခ်ရတဲ့ သားတစ္ေယာက္ဘဲေလ........ ခက္ေနတာက သဇင္ဘဲ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ အိမ္ကုိ ရံဖန္ ရံခါ လာလည္တတ္တယ္၊ ေမေမ့ကုိ အဆင္ေျပေအာင္ မႀကိဳးစားဘူး၊ ယုိ႔က်ဳိးျခင္းလဲမရွိဘူး၊ ခပ္တည္တည္ မ်က္ႏွာထား တင္းတင္းနဲ႔ ...... ကၽြန္ေတာ္ လဲသိတယ္၊ ခက္ေနတာက ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္ေန တာပဲေပါ့......
တစ္ေန႔ေတာ့ ေမေမက ေျပာလာတယ္၊ သဇင့္ မ်က္လံုးေတြက မရုိးသားဘူးေနာ္၊ င့ါသား ငတံုးေလး သတိ ထားပါတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ ျပန္မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး၊ ေမေမကသူ႔အေတြ႔အႀကံဳအရတစ္ခုခုကုိ ျမင္ေနတာလဲျဖစ္မွာေပါ့လုိ႔ ေတြးျဖစ္ ခဲ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိသေလာက္ကေတာ့..... အခုထိ မရုိးသားမွဳ ဘာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး.........။
ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတယ္၊ သဇင္နဲ႔ အတူေနျဖစ္ရင္ ေမေမ့အိမ္မွာ ေနဖုိ႔ ခက္မယ္လုိ႔ေလ၊ သဇင္ရဲ့ ဒီပံုစံနဲ႔ အဆင္ မေျပရင္ ၾကာရင္ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ညစ္ရေတာ့မယ္၊ ဒီေတာ့ ကိုယ္ပုိင္ အိမ္ခန္းေလး ျဖစ္ျဖစ္တစ္ခုေတာ့ရေအာင္လုပ္ရေတာ့မွာေပါ့..... (၂)ႏွစ္အတြင္း ရဖုိ႔အတြက္ စီမံခ်က္တစ္ခု ခ်ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ထြက္လုပ္ခဲ့တယ္၊ လခစား ဘ၀နဲ႔ ေတာ့ အဆင္မေျပႏုိင္ဘူးေလ၊ နယ္စပ္ကုိ သြားၿပီး ကုန္သြယ္ေရးလုပ္ငန္းကုိ အစုစပ္ လုပ္ၾကည့္တယ္၊ ထုိက္သင့္ သေလာက္ေတာ့ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒီႏွဳန္းနဲ႔ ဆုိရင္ေတာ့ ထင္တာထက္ပုိ အဆင္ေျပမယ္လုိ႔ေတြးရင္းႀကိဳးစားေနဆဲပါပဲ၊ သဇင့္ကုိလဲ လြမ္းရင္း ..........
ဒီေန႔ လုပ္ငန္းကိစၥနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ရန္ကုန္ ျပန္ေရာက္လာတယ္၊ သဇင့္ကုိေတြ႔ခ်င္လွၿပီ..... ..အိမ္ကုိ အရင္ မျပန္ဘဲနဲ႔ သဇင့္ဆီကုိ တန္းလာခဲ့တယ္၊ ဖုန္းေတာင္မဆက္ျဖစ္ဘူး၊ သဇင္ေပ်ာ္သြားေအာင္လုိ႔ေလ........ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္လွလွေလးကုိ ေျပာျပမလုိ႔.....၊ ဒီေန႔ တနဂၤေႏြေန႔ ဆုိေတာ့ တစ္ေနကုန္ ေလွ်ာက္လည္မယ္၊ ညေနမွအိမ္ျပန္မယ္လုိ႔.... ... ေတြးေတာ့ေတြးမိေသးတယ္ ေမေမ ေနေကာင္းရဲ့လားလုိ႔ေလ......။
သဇင္အိမ္မွာမရွိဘူး၊ အျပင္သြားတယ္တဲ့.......ဒီေန႔အလုပ္ပိတ္ရက္ပဲ .ဘယ္မ်ားသြားပါလိမ့္လုိ႔ ေတြးရင္း ဖုန္းဆက္ရေတာ့တာေပါ့.....ေတြ႔ခ်င္လွၿပီေလ....၊
(၁)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ၾကာမွ သဇင္ျပန္ေရာက္လာတယ္၊ အရင္နဲ႔ မတူ ေခတ္မီလွပေနလုိက္တာ.... အလုပ္ရွင္ အိမ္မွာ အလွဴလုပ္လုိ႔ သြား၀ုိင္းကူေနတာတဲ့....ဖုန္းေလးဘာေလးႀကိဳမဆက္ဘူးလုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အျပစ္တင္ေနေသး တယ္ၿပံဳးၿပီးေတာ့ေလ.....ကၽြန္ေတာ္လဲ အသဲယားလာတာရယ္၊ လြမ္းေနတာရယ္၊ အိမ္မွာ လူရွင္းေနတာရယ္ကုိ အခြင့္အေရးယူၿပီး ပါးေလးကုိ ဆပ္ခနဲ ေမႊးလုိက္တယ္.........။
ေမေမေျပာတာ မွန္သြားၿပီ ..........ထူးဆန္းတဲ့ အနံ႔တစ္ခုရတယ္၊ မိတ္ကပ္အေကာင္းစားေတြ၊ ေရေမႊး အေကာင္း စားေတြ ၾကား ထဲက စီးကရက္နံ႔........ ကၽြန္ေတာ္ ေဆးလိပ္မေသာက္ဘူးေလ.........
ဘာေျပာရမွန္းလဲ မသိ၊ ဘယ္လုိႏွဳတ္ဆက္ရမွန္းလဲ မသိေတာ့ဘူး၊ သဇင္ကေတာ့ ေမေမေျပာတဲ့ မရုိးသားတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ခ်စ္ခ်င္စရာၾကည့္ေနတယ္...ကၽြန္ေတာ္ အေ၀းႀကီးကုိ လြင့္သြားသလုိ ခံစားေနရတာေတာ့ သိတယ္၊ က်န္တာေတာ့ ဘာမွ မမွတ္မိေတာ့ဘူး....ဘာေတြမ်ားေျပာခဲ့မိပါလိမ့္မလဲ....။
အိမ္ေဘးက ၿခံစည္းရုိးအေဟာင္းေလးရယ္၊ မန္က်ည္းပင္အုိႀကီးရယ္ကုိ ပံုတူ ပန္းခ်ီဆက္ဆဲြမယ္........... ခဲပန္းခ်ီေပါ့.. .. .. ၀ါသနာအရဆဲြၾကည့္ေနတာပါ..... ေကာက္ေၾကာင္းေလးေတြ အရင္ဆဲြၿပီးၿပီ၊ ရွိတ္ေလးေတြလဲဆဲြၿပီးၿပီေနာက္ထပ္
အကိုင္း၊ အခက္၊ အရြက္ေလးေတြရယ္.. အလင္းနဲ႔ အေမွာင္ထည့္ဖုိ႔ ကေတာ့ခဲမ်ားမ်ားဖုိ႔လုိက္မယ္၊ ခက္ေနတဲ့ အရြက္ေလးေတြၾကား ထဲက အလင္းေရာင္ကုိ ဘယ္လုိ ထည့္ဖုိ႔ အၾကမ္းဆဲြၾကည့္ေနတာလဲအဆင္မေျပတာေလးေတြကုိ ခ်န္ထားခဲ့တယ္ေလ၊ အလင္းေရာင္ ထည့္ရမဲ့ ေနရာမွာ မဆဲြဘဲခ်န္ထားခဲ့တယ္၊ ၿပီးမွ ေဘးကေန......ရွိတ္ေလးေတြဖုိ႔လုိက္ရင္....အလင္းေရာင္ေလး ေသေသခ်ာခ်ာ ေပၚ လာမွာေပါ့....... လြယ္လြယ္ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ခက္ခက္ခဲခဲ စဥ္းစားေနမိတာဘဲ......
ဆဲြၿပီးသြားရင္ေတာ့ ဒီပံုေလး ေတာ္ေတာ္လွလိမ့္မယ္၊ အခ်ိန္ေတြနဲ႔.... အင္အားေတြ အမ်ားႀကီးသံုးခဲ့ရ တာေလ.... ေနာက္ အသိတရားေလးနဲ႔ ေပါင္းစပ္ထားလုိ႔၊ အလွဆံုးကေတာ့ ကံတရားေၾကာင့္လဲ ျဖစ္မွာပါ........လုိ႔။
No comments:
Post a Comment